به گزارش نجوای آگاهی؛ در روزگاری که کلانشهرها زیر بار سنگین توسعهیافتگی ناپایدار و بارگذاریهای صنعتی و جمعیتی دستوپا میزنند، ریههای تنفسی شهرها یکی پس از دیگری در آتش بیتدبیری میسوختند.
در این میان، هزار هکتار باغ در منطقه کلاک کرج که روزگاری از حقآبهای منظم برخوردار بودند، سه سال تمام است که رنگ آب را به خود ندیدهاند.
اگرچه مدیر منطقه ۱۰ شهرداری کرج پیشتر اذعان کرده بود که آبرسانی با تانکر تنها یک مسکّن موقت است و وسعت باغها بهقدری است که این اقدامات قطرهچکانی دردی دوا نمیکند، اما اکنون در تازهترین تحولات، خبرهایی از توافق برای تخصیص آب به گوش میرسد.
بر اساس تازهترین پیگیریها، نماینده کرج، فردیس و اشتهارد در مجلس شورای اسلامی از توافق با وزارت نیرو برای تأمین حقآبه باغات مناطق مختلف خبر داده و اعلام کرده است که در ماههای مرداد و شهریور امسال در هر نوبت ۵۰۰ هزار مترمکعب آب از سد امیرکبیر برای باغات کلاک، گرمدره و سرحدآباد رهاسازی خواهد شد.
با این حال، این پرسش بنیادین همچنان پابرجاست که آیا این حجم از آب، پس از سه سال خشکی مفرط، میتواند حیات ازدسترفته را به هزار هکتار باغ کلاک بازگرداند یا این تدابیر مقطعی نیز در برابر عمق بحران منابع آبی، تنها مرهمی زودگذر خواهند بود؟
در شرایطی که بحران خشکسالی و سوءمدیریت منابع آبی در کمین ریههای تنفسی کرج است، آیا رهاسازی نوبتی آب میتواند مانع از مرگ کامل باغهای کلاک شود، یا برای نجات پایدار این سرمایههای طبیعی نیازمند بازنگری اساسی در تخصیص دائمی حقآبهها هستیم؟