به گزارش نجوای آگاهی؛ محفل پاسداشت اولین سالگرد شهادت پاسدار رشید اسلام، شهید مرتضی جمالی، میزبان یکی از ماندگارترین رویدادهای فرهنگی شهرستان فردیس بود؛ رویدادی که در آن از کتاب «آقا مرتضی»، عصاره یک عمر مدیریت جهادی، صبوری و بندگی رونمایی شد تا سیره این فرمانده مردمی برای نسل‌های آینده مکتوب و ماندگار شود.

شهید مرتضی جمالی، متولد مرداد ۱۳۶۴ در کرج، در خانواده‌ای متدین اما با تنگناهای شدید معیشتی رشد یافت. همین سختی‌ها از او شخصیتی پولادین و خودساخته پرداخت که از جوانی با واژه‌های کار و مسئولیت عجین شد. او در سال ۱۳۸۲ به صفوف سبزپوشان سپاه پاسداران پیوست. قاعده رایج این است که افراد با پست‌ها رشد می‌کنند، اما آقا مرتضی این قاعده را برهم زد؛ او به هر جایگاهی که می‌رسید (از فرماندهی پایگاه شهیدان قاسمی تا فرماندهی حوزه ۳۱۳ شهید دستواره و یگان عملیات البرز)، به آن پست اعتبار و برکت می‌بخشید. کسب چندین دوره عنوان پایگاه و حوزه نمونه کشوری و استانی، گواه این مدیریت عالمانه است.

اما متمایزترین بعد زندگی این شهید، روحیه گمنامی و کارهای داوطلبانه‌اش بود. او بخش زیادی از حقوق خود را به حساب ویژه‌ای برای محرومان واریز می‌کرد؛ رازی که تنها پس از شهادتش و با پیدا شدن کارت بانکی نیم‌سوخته‌ای در کنار پیکرش که روی آن عبارت «نیازمند» حک شده بود، فاش شد.

 او پیش از شهادت در حادثه حمله به سپاه البرز، حتی خودروی شخصی و بیمه عمرش را نیز به بسیج هدیه کرده بود تا سبک‌بال به استقبال شهادت برود. پیکر مطهر او پس از ۷ روز مفقودی، سرانجام پیدا شد و در آغوش خاک آرام گرفت. حالا کتاب «آقا مرتضی» تلاش دارد تا این الگوی بی‌بدیل را به جامعه معرفی کند.

❓ پرسش نجوا:

کتاب‌هایی چون «آقا مرتضی» روایتی دقیق از مدیرانی هستند که صندلی مسئولیت را وامدار اخلاص خود می‌کردند؛ اما چقدر دستگاه‌های فرهنگی و آموزشی ما در استان البرز توانسته‌اند این الگوهای عینی و معاصر مدیریت جهادی را از قاب جلسات رسمی رونمایی خارج کرده و به متن فکری و کاربردی مدیران امروز و جوانان فردا تزریق کنند؟ آیا چاپ کتاب به تنهایی برای زنده ماندن این تفکر گمنامی کافی است؟