به گزارش «نجوای آگاهی»؛ یکی از آسیب‌های جدی در ساختار تصمیم‌سازی اقتصادی استان البرز، عدم بازگشت منابع و سپرده‌های بانکی مردم به چرخه تولید و اشتغال همین جغرافیاست. بانک‌های عامل به‌ویژه بانک‌های دارای رسالت اجتماعی، سال‌هاست که نقدینگی عظیمی را از سرمایه‌های خرد شهرهای کوچک و روستاهای البرز جذب می‌کنند، اما تراز تسهیلات‌دهی آن‌ها در بخش اشتغال روستایی و صنایع آسیب‌دیده، با واقعیت‌های توسعه‌ای استان همخوانی ندارد.

در همین رابطه، نشست مشترک استاندار البرز با مدیرعامل پست‌بانک ایران، بستری برای به چالش کشیدن نحوه توزیع منابع مالی در مناطق کمتر برخوردار استان شد. مجتبی عبداللهی، استاندار البرز، با تأکید بر نقش بانک‌ها در رونق مناطق روستایی اظهار داشت: «پست‌بانک باید نقش پررنگ‌تری در توسعه شهرهای کوچک ایفا کند. هدایت سپرده‌های مردم البرز به سمت پروژه‌های توسعه‌ای داخل خود استان، حمایت از فعالان بخش خصوصی، افزایش سقف تسهیلات و رفع موانع دسترسی به منابع مالی، مطالبات جدی مدیریت عالی استان از شبکه بانکی است.»

احیای صنایع راکد و توسعه نیروگاه‌های خورشیدی

در این دیدار، حمید بنائیان، مدیرعامل پست‌بانک ایران با تشریح سیاست‌های جدید خرد این بانک، از انعقاد دو تفاهم‌نامه با معاونت توسعه روستایی خبر داد و گفت: «تمرکز ما بر حمایت مالی از واحدهای تولیدی راکد و نیمه‌راکد در شهرهای کوچک و توسعه اشتغال پایدار است. همچنین آمادگی داریم از متقاضیان احداث نیروگاه‌های انرژی خورشیدی که از سوی سازمان ساتبا معرفی می‌شوند، به طور کامل حمایت کنیم.» وی آمار شعب البرز را ۱۱ شعبه و ۶۷ باجه روستایی اعلام کرد.

❓ پرسش نجوا

وجود ۱۱ شعبه و ۶۷ باجه روستایی پست‌بانک در استان البرز، ویترین نظارتی جذابی را نشان می‌دهد؛ اما سؤال اساسی اینجاست که خروجی واقعی این حجم از باجه‌های بانکی در سفره روستاییان طالقان، ساوجبلاغ، نظرآباد و اشتهارد چیست؟ چه میزان از سپرده‌های جذب‌شده از مردم محروم این مناطق، صرف پروژه‌های کلان در پایتخت می‌شود و چه سهم ناچیزی در قالب وام‌های خردِ اشتغال به جوانان روستایی البرز می‌رسد؟ آیا مدیریت عالی استان ابزار نظارتی دقیقی برای رصد تراز مالی این بانک‌ها دارد یا این نشست‌ها صرفاً به تفاهم‌نامه‌های روی کاغذ ختم خواهد شد؟